مه شاد و دل شاد

از سیاهی مدادم تا سفیدی کاغذم فاصله ی زیادیست...!

اکنون میفهمم عمریست فاصله ها را میکشم...!

فاصله هایی که تمام نشدنی است...

فاصله هایی که می شود از آنها گریخت ولی نمی گریزیم چرا؟؟؟

صحبت فاصله ها هم نیست...

صحبت تنهایی آسمان است و آوارگی نسیم...!!

صحبت دل تنگی دلهامان...

صحبت کنار گذاشتن همدیگر...

صحبت اینکه خواستم بروی تا خاطراتت برایم کم رنگ شود ولی هنوز هم دلم برایت 

تنگ میشود...

صحبت صدای پاهای غمگین و کوله بارغم روی شانه هایی که دیگر طاقت رفتن این راه

طولانی زندگی را ندارند...

صحبت قحط تبسم ها...!

صحبت بیراهه های دلهامان...!

صحبت شب های یلدای پر از گریه و بیقراری...

صحبت دل شکستن ها و غریبانه گریستن ها...

صحبت اندازه ی من کسی عاشقت نبود...

صحبت تنها گذاشتن ها...

آری صحبت اینهاست و اینها همان فاصله هاست...!!!

خدایا؟؟؟

چقدر دل تنگم!!!

چقدر تنهایم!!!

من پرم از فاصله...

چگونه جایشان را پر کنم!

-------------------------------

------------------------

------------

خودت جاهای خالی ام را پر کن...! 

| ۱۳٩٠/۱۱/۳ | ٤:٢۱ ‎ب.ظ | میم . حسینی نظرات () |

Design By : shotSkin.com